lewat harinya hanya ilusi dalam bara juang jiwanya
titisnya habis kering untuk dibasahkan di wajah reputnya masih kuat rasa hati bukan kepalang simpanan masa datang masih malu menjenguk jalan masih gelap di susur puncak gading
untuk yang tersayang dia masih di situ meneruskan berat zahir dan batin yang dijunjung kembali bekas yang tercinta bara dipegang sehabis kerah
Dia wanita
Dan dia Maha