waktu terus berlalu
terluka dalam mimpi yang indah
akan menunggu
takkanku lepaskanmu
sehingga dua hati menjadi satu
tak mampu mengukir janji dalam impianmu
akan tetap menunggu
aku harap
aku berdoa
aku berusaha
sampai bila
sampai lautan kering
sampai matahari kehabisan cahayanya
sampai udara kehilangan punca
Jumaat.
Hari terakhir sebelum cuti pertengahan semester. Ramai yang dah angkut beg balik kampung. Tak kurang yang sibuk mengemas sebab kena kosongkan bilik. Nasib badan, bilik diorang terpilih untuk digunakan oleh peserta kursus masa cuti nanti. Aku Aku masih di sini. Tak buat apa-apa. Tak kemas bilik. Tak kosongkan bilik. Tak angkut beg. Belum terfikir pun nak balik kampung lagi. Alhamdulillah, rezeki aku. Bilik aku tak kena kosongkan. Jadi aku tak payah nak bersusah payah kemas bilik. Lagipun aku balik kampung esok, hari Sabtu. Jadi taklah nak rush kemas barang. Malam karang pun boleh kemas. Sempoi.
Jadi apa yang aku buat
Kau nak ikut aku tak Qiu
Pergi mana wey Aku
Cheras. Stadium bola. Aku ada nak jumpa orang kejap dekat sana Qiu
Lama tak Okay jugak. Aku pun tak buat apa ni. Ramai dah balik. Bosan pulak nanti Aku
Ha, jomlah. Siap-siap Qiu
Jap aku siap-siap Aku
Memanglah aku pergikan. Bukan ada benda nak buat pun duduk dekat bilik. Boleh jalan-jalan KL. Sampai stadium, hujan. Nasib baik dah sampai baru hujan. Kalau hujan dulu baru aku sampai, lain nanti jadinya.
Bila sampai, ada panggilan alam pulak. Aku terus pergi toilet. Qiu pulak terus pergi office. Bila aku keluar, dia dah takde. Aku pun bukan biasa sangat dengan stadium ni. Nak call, tak payahlah. Dia jumpa orang pun sekejap je tu. Sekarang pukul 3.30. Aku turun balik. Aku jalan-jalan sekitar stadium. Aku pergi grandstand. Boleh nampak keseluruhan stadium. Cantik. Cuma satu je yang mencacatkan pemandangan. Keadaan padang yang dah macam padang pasir. Aku rasa DBKL kena panggil Yun Nam datang tengok keadaan padang ni macam mana. Mungkin diorang boleh lebatkan balik rumput dekat stadium ni. Okay, lawak hambar.
Aku keluar, pergi tengok KFC. Nak online pun bukan aku guna smart phone. Bosan. Aku duduk dekat bus stand. Tengok HUKM. Tengok kereta keluar masuk. Ish, lambatnya Qiu ni. Dah dekat setengah jam ni. Aku dah bosan tahap gaban ni. Dia punya mengantuk pun, lain macam je rasanya. Dah nak terlelap aku dekat bus stand ni. Last-last, pukul 4.30 baru dia keluar,
Qiu : Kau katne
Aku : Dekat bus stand. Kau lambat lagi ke
Qiu : Eh taklah. Aku dh keluar ni.
Aku jenguk belakang. Dia dah dekat motor. Syukur. Aku dah bosan gila ni. Boleh membunuh dia punya bosan. Nasib baik dia dah keluar. Kalau tak tadi aku balik naik bas je.
Amboi, jumpa orang ke buat orang Haa Aku
Haa, sorrylah bro. Aku jumpa orang tadi. Banyak benda nak bincang. Kau tak masuk office tadi kenapa Qiu
Aku malaslah. Ingat kau kejap je. Lagipun banyak sangat office dekat atas tu. Aku pun tak tau yang mana satu Aku
Dahla, jom gerak Qiu
Eh, Pasar Seni jauh tak kalau dari sini Aku
Depan ni je. Kenapa Qiu
Jom. Aku nak beli bungalah. Haa Aku
Tak habis-habis Qiu
Aku rasa Qiu dah tahu bunga tu aku nak bagi siapa. Idea spontan. Aku takde niat pun nak bagi CapitalM bunga. Tapi tadi bila aku duduk sorang-sorang, aku terfikir. Takkan selamanya aku nak crush dekat dia je. Aku kena cuba. Kalau aku tak cuba, aku tak tahu. Aku pun single. Jadi apa salahnya kalau aku cuba. Mana tahu rezeki aku ada kali ni.
Sepanjang perjalanan ke Pasar Seni, aku try call Iylia (classmate merangkap orang tengah aku). Aku takut CapitalM dah balik kampung je. Yela, ramai yang dah balik. Walaupun kampung dia dekat Sabah, tak mustahil dia balik Sabah jugak walaupun cuti seminggu. Tak pun, mana tahu dia ada saudara mara dekat semenanjung ni. Harap-harap dia tak balik lagi. Ya Allah, tolonglah hamba-Mu ini.
Kau tak rasa dia dah balik kampung ke Qiu
Aku takut jugak ni. Tapi aku dapat rasa dia ada dekat kolej lagi. Tapi tak tahulah kalau dia balik Sabah. Harap-harap dia ada lagilah Aku
Ha, cepatlah pilih. Nanti melepas pulak Qiu
Aku try call Iylia tapi dia tak pick up. Yam (classmate merangkap orang tengah aku jugak) pun sama. Aku nak mintak tolong diorang bagi ni. Kalau diorang pun dah balik, nampaknya bunga tu aku bagi kau jela. Haa. Nak Aku
Tak ingin aku. Ala, diorang tengah busylah tu. Kemas bilik. Kan bilik diorang kena kosongkan. Tapi hari tu Iylia cakap dia balik malam ni. Kalau Yam tu, mungkin dah sampai Sijangkanglah kot Qiu
Eh tolong aku pilih bunga ni Aku
Aku mana tahu bab-bab bunga ni Qiu
Eh bukan dalam hati kau ada taman ke Haa. Kalau rose warna pink, tu untuk orang yang tengah bercinta. Putih pulak untuk kematian atau mintak maaf. Tapi yang pasti, aku nak bagi dia warna kuning. Tanda persahabatan Aku
Dah tu, amik jela warna kuning tu Qiu
Banyak sangat pilihan ni. Ingat nak bagi warna pink tapi nampak macam desperate sangat. Gelojoh sangat. Bagi warna kuninglah. Taklah dia terkejut nanti Aku
Kau beli dari kedai ni. Dulu pun aku pernah beli sekali dari kedai ni. Kau suruh dia buat baru. Bunga yang dah siap ni macam dah tak fresh je Qiu
Ceh, dah agak. Dalam hati ada taman. Haa Aku
Lepas bayar, aku terus balik kolej. Aku risau CapitalM dah balik. Atau dia pergi mana-mana. Iylia pun ada sampai malam ni je. Kalau CapitalM takde, takkan Iylia nak hold je bunga tu. Nasib baik Iylia respond mesej aku. Agaknya dia terkejut tengok ada 15 missed calls. Apalah yang penting sangat agaknya.
Penting Iylia. Memang sangat penting. Ni soal kebahagian. Hidup matinya seorang Romeo yang dah lama menantikan kehadiran Juliet dalam hidupnya.
Iylia : Ye awak, kenapa call
Aku : Leya ada dekat hostel lagi tak
Iylia : Ada2. Sorry tadi tak perasan. Kemas bilik..
Aku : Nak mintak tolong. Lagi 10 minit, tunggu dekat guard bawah. Nak bagi barang sikit.
Iylia : Tolong apa Barang apa
Aku : Adalah. Orang atas motor ni. tunggu tau. Handset sentiasa dekat tangan tau. Nanti senang.
Iylia : Okay2. Nanti dah sampai beritahu..
Lega aku bila Iylia ada lagi dekat kolej. Maksudnya bunga tu dah ada yang akan sampaikan pada dia. Yela, takkan aku nak naik hostel bagi direct dekat dia. Baik-baik aku boleh dapat dia, terus kena reject dekat situ jugak. Sebelum balik tadi, aku belanja Qiu sekuntum rose. Warna pink lagi tau. Dan aku tahu dia nak bagi siapa. Kan Qiu
Sampai kolej, Iylia tak turun lagi. Aku call dia, beritahu yang aku dah dekat bawah. Sepuluh minit jugak aku tunggu. Sorry Iylia sebab menyusahkan. Kalau boleh memang aku tak nak menyusahkan siapa-siapa. Tapi aku manusia biasa. Yang lemahnya ada di mana-mana. Cewah. Aku nampak kelibat Iylia. Aku tersenyum.
Awak, sorry menyusahkan. Nak mintak tolong ni. Boleh tak Aku
Sejak bila berawak-awak ni Haa. Mintak tolong apa ni Iylia
Bunga ni. Tolong bagi dekat CapitalM Aku
Wah, romantiknya. Sweet. Dah confess ke Iylia
Eh belum. Dia kenal pun tidak. Ni baru first step. Haa Aku
Dah tu nanti macam mana nak beritahu dekat dia Iylia
Ala, cakap Hafiz yang bagi. Nanti pandailah dia cari. Tadi tengah kemas bilik ke Sorry kalau menyusahkan Aku
Eh takpe. Harap-harap dia tak balik lagilah Iylia
Harap-haraplah. Nanti lepas bagi, mesej tau. Takut ni. berdebar-debar. Rasa macam nak kena sunat je Aku
Haa, amboi. Yela, nanti dah siap orang mesej okay Iylia
Thanks Leya Aku
Bunga dah diberi pada pihak yang berkenaan. Aku cuma berharap dia ada dekat kolej. Dia tak kenal aku pun takpe sebab memang aku nak dia yang cari aku. Biar dia tertanya-tanya siapa diri yang bertuah ni. Perasan. Dan aku harap, dia terima bunga tu. Mawar kuning. Sebagai tanda permulaan. Tanda pengenalan dan tanda persahabatan aku dan dia. Ah, angau aku dengan dia.
Sampai bilik, aku Asar. Aku cuba tak nak fikir tentang bunga tadi. Aku kemas bilik. Aku kemas barang untuk balik esok. Roommate aku memang dah takde. Rumah dekat. Untung sangat kalau weekend dia ada dekat kolej. Mesti balik kampung punya. Ni lagi-lagi cuti panjang, awal-awal dia angkat kaki dah. Aku pun tak terkejut sangat. Dah biasa. Dah selesa dengan keadaan macam tu. Mesej masuk. Guess who Mulalah peluh jantan keluar. Takut siot.
Iylia : Awak, saya dah bagi. Haa
Aku : Dia tak balik lagi Fuhh nasib baik dia ada. Kenapa gelak
Iylia : Dia terharu. Dia cakap ni first time dia terima bunga. Respond positive tu.
Aku : Ala, jadi dia terimalah bunga tu
Iylia : Mula-mula dia tak nak. Dia takut sebab dia tak kenal. Lepas main kejar-kejar dengan dia baru dia terima. Haa, lawaklah
Aku tak puas hati. Aku terus call Iylia. Taip mesej ni macam lambat sangat je aku rasa. Demi dia, takkan kredit pun nak berkira.
Leya, sibuk ke Aku
Taklah. Tinggal kemas sikit-sikit je Iylia
Tak puas hatilah mesej. Tu yang terus call ni. Haa Aku
Ha sabar-sabar. Dia dah terima pun bunga tu. Dia memang nak balik tadi tapi bukan balik Sabah. Pergi rumah sedara dia tapi nasib baik kita sempat Iylia
Nasib baikkan. Leya cakap apa je dengan dia Aku
Tadi lepas jumpa dekat guard, orang terus pergi bilik dia. Masa nak bagi tu, dia terkejut sangat. Dia segan, terharu. Ni first time dia terima bunga. Kalau tak tadi dia tak nak sebab takut. Orang pujuk-pujuk, baru dia terima Iylia
Takutlah. Mana tahu dia dah ada pakwe. Hee. Dia tanya tak bunga tu dari siapa Aku
Tanya. Orang cakaplah Hafiz, classmate. Dia pernah dengar nama tu cuma dia tak kenal. Tu yang dia takut. Orang cakaplah lagi warna kuning ni sebagai tanda pengenalan dengan dia. lepas tu bunga-bunga kecik warna biru tu tanda berputiknya bunga-bunga cinta. Haa Iylia
Ha, Leya cakap macam tu ke Jahatlah. Nanti dia fikir apalah. Nampak macam terdesak je. Jahatlah Leya. Haa Aku
Haa, jangan risau, dia okay je tadi Iylia
Harap-haraplah. Tapi yang penting, bunga tu dah sampai dekat dia. Terima kasih banyak-banyak tau. Kalau Leya takde, tak tahu macam mana nak bagi dekat dia. Entah-entah, orang bagi bunga tu dekat Qiu je. Haa Aku
Ala, benda kecik je. Semoga bahagia tau Iylia
Taklah kecik sangat. Main peranan penting tu. Terima kasih tau. Leya ada apa-apa info tentang dia tak Aku
Sama-sama. Janganlah risau. InsyaALLAH ada jodoh tu. Ada tadi orang tengok dekat pintu bilik dia. Nama dia Siti Maridah Binti Mujad. Asal Sabah, Islam dan dia ni datang dari Kaum Sungai. Macam kita jugaklah. Ada Melayu, Jawa, Banjar dan Bugis. Iylia
Amin. Okay saya baru tahu nama dia. Haa. Leya, pergilah kemas barang dulu. Sorry tau menyusahkan. Terima kasih once again Aku
Dont mind. Welcome Iylia
Alhamdulillah. Urusan dipermudahkan-Nya. Mestilah gembira. Tapi aku tak nak terlalu awal mengharap. Aku takut kecewa. Lagipun semuanya baru bermula. Dia kenal aku pun tidak. Tapi sekurang-kurangnya aku dah ada permulaan yang baik walaupun terpaksa membuat sedikit pelaburan. Apalah sangat pelaburan ni kalau nak dikirakan untuk kebaikan sepanjang hayat. Tak gitu